Logeion | αἱματηρός

αἱμᾰτηρός, ά, όν (ός, όν E. Or. 962):—

bloodstained, χεῖπες S. Ant. 975 (lyr.); ξίφος E. Ph. 625; ὄμμα bloodshot, Id. IA 381; φλὸξ αἱματηρὰ κἀπὸ . .δρυός, i.e. ἀφʼ αἵματος καὶ δρυός, fed by the blood of the victim and the wood, S. Tr. 766: esp. bloody, murderous, πνεῦμα A. Eu. 137; τεῦχος Id. Ag. 815; θηγάναι Id. Eu. 859; ὀμμάτων διαφθοραί S. OC 552; στόνος caused by the blood-reeking wound, Id. Ph. 694 (lyr.).
- II of blood, μένος A. Ag. 1067; σταγόνες gouts of blood, E. Ph. 1415; αἱ. ῥοῦς Hp. Coac. 502; αἱ. φλέβες conveying blood, Philostr. VA 8.7.

1 ensangrentado, manchado de sangre αἱματηρὸν ἐξαφρίζεσθαι μένος echar ensangrentados espumarajos de cólera A.A.1067, αἱ. χεῖρες S.Ant.975, ξίφος E.Ph.625, ἄτη E.Or.962.

2 de sangre, sangriento, sanguinolento σταγόνες E.Ph.1415, cf. E.IT 443, ῥοῦς αἱ. Hp.Coac.502, cf. Prorrh.2.7, δυσεντερίαι Gal.7.243, 8.370

• que contiene o lleva la sangre φλέβες Philostr.VA 8.7.15.

3 sangriento, ávido de sangre, asesino πνεῦμα A.Eu.137, τεῦχος A.A.815, θηγάναι A.Eu.859, ἔρις A.Ch.474, φλόξ del fuego del sacrificio, S.Tr.766, ὀμμάτων διαφθοραί S.OC 552, φίλτρα E.Hel.1104, ὄμμα E.IA 381

• sangriento, causado por una herida, espantoso στόνος S.Ph.695.

αἱματηρός, ά, όν [ᾰ]

I sanglant :

1 ensanglanté, Eschl. Ag. 789 ; Soph. Tr. 766, etc. ; αἱματηρὸν ἐξαφρίζεσθαι μένος, Eschl. Ag. 1067, exhaler sa fougue dans une écume sanglante ; d’où meurtrier, funeste, Soph. O.C. 552, etc. ||

2 qui respire le sang, avide de sang, Eschl. Eum. 137 ||

3 causé par le sang versé, Soph. Ph. 695 ||

II de sang, sanguin (goutte, flux, etc.) Eur. Ph. 1415 ; Hpc. Coac. 201 ||

➳ Fém. -ός, Eur. Or. 962.

Étym. αἷμα.

αἱματηρός -ή -όν, f. ook -ός [αἷμα] bloedig, bloederig, bebloed, van bloed: ὑφ’ αἱματηραῖς χείρεσσι door haar bloederige handen Soph. Ant. 975; αἱματηρὸν ... ξίφος mijn met bloed besmeurde zwaard Eur. Phoen. 625; αἱματηρὸν ὄμμα een bloeddoorlopen oog Eur. IA 381; αἱματηραὶ σταγόνες bloeddruppels Eur. Phoen. 1415; τὰς αἱματηρὰς ὀμμάτων διαφθοράς de bloedige verminking van je ogen Soph. OC 552.

αἱματηρός, (bei Eur. Or. 962 auch 2 Endg.), blutig, oft bei Trag., τεῦχος, μένος, ἔρις, πράγματα, Aesch. Ag. 789, 1037, Ch. 467, Eum. 685 ; φλόξ, Opferflamme, Soph. Tr. 763 ; σταγόνες Eur. Phoen. 1415 ; Soph. sogar στόνος Phil. 689, Klage über die blutige Wunde.

αἱματηρός αἷμα

- Ibloody, bloodstained, murderous, Trag.
- IIof blood, consisting thereof, Aesch., Eur.

Menu

Word wheel

αἱματηρός

Saved

Recent