αἱμασιά
αἱμασιά, a wall
- wall of dry stones, αἱμασιάς τε λέγειν to lay walls, Od. 18.359; αἱ. λέξοντες 24.224, cf. Hdt. 2.69, Theoc. 7.22; αἱ. ἐγγεγλυμμένη τύποισι Hdt. 2.138: of the walls of a city or fortress, Id. 1.180, 191, Th. 4.43; αἱ. περιοικοδομῆσαι D. 55.11; ἐφʼ αἱμασιῇσιν ἥμενος Theoc. 1.47, cf. IG 12(3).248 (Anaphe).
1 valla, cerca, muro
αἱμασιὰς λέγειν
levantar una vallaαἱ. πλίνθων ὀπτέων
αἱμασιὰς ... ἐληλαμένας
πλήρεις αἱμασιῶν καὶ κηπίων
llenos de cercas y huertos (pero cf. ἡ οἰκοδομία τῶν αἱμασιῶν
2 terreno cercado
a) cultivado como huerto, huerta
αὐτοῦ ἐφ' αἱμασιαῖσι τὸν ἀγρυπνοῦντα Πρίηπον ἔστησεν λαχάνων Δεινομένης φύλακα
aquí en el huerto me colocó Dinómenes a mi, Príapo, vigilante, como guardián de las verduras
b) parcela, terreno vallado gener. no cultivado, frec. en inscr.
ἐν τῷ ἐν τᾷ αἱμασιᾷ ὁπεῖ ἁ ἐλαία
•Quizá rel. αἱμός ‘bosque’, o tb. c. la glosa de Hsch. αἵμους· ὀβελίσκους.
1. bouwsteen:
2. stenen muur
- a wall of dry stones, Lat. maceria, Od., etc. Deriv. uncertain.