αἱματοσταγής
αἱματοσταγής, blood-dripping
αἱμᾰτο-στᾰγής, ές, (στάζω)
- blood-dripping, reeking with blood, φόνος A. Ag. 1309, cf. Pers. 816, E. Supp. 812 (lyr.), Ar. Ra. 471.
1 que gotea sangre
φόνος
ἄχθος
Ἀχερόντιός τε σκόπελος
κηλίς
2 envuelto en sangre
νεκροί
σώματα
αἱματο·σταγής, ής, ές [ᾰᾰ] dégouttant de sang, Eschl. Pers. 816, etc. ; Eur. Suppl. 812 ; Ar. Ran. 471.
Étym. αἷ. στάζω.
αἱματοσταγής, ές, bluttriefend, Trag., Aesch. νεκροί Spt. 818 ; φόνος Ag. 1282 ; ἔθνος Eum. 343 ; σώματα Eur. Suppl. 835 ; Ar. Ran. 472 Ἀχερόντιος σκόπελος.
αἱματοσταγής
στάζω
- blood-dripping, Aesch.