αὐχαλέος
αὐχαλέος, boastful
αὐχᾰλέος, α, ον, (αὔχη)
- boastful, Xenoph. 3.5, Hsch.
jactancioso
ᾔεσαν εἰς ἀγορὴν ... αὐχαλέοι
iban a la asamblea llenos de presunción
αὐχαλέος, α, ον [χᾰ] glorieux, fier, Xénophan. (Ath. 526b).
Étym. αὔχη.
αὐχαλέος, (αὐχή), ruhmredig, stolz, Xenophan. bei Ath. XII.526b.