Logeion | αὐχέω

αὐχέω, chiefly pres. and impf. ηὔχουν, fut. αὐχήσω E. Fr. 857, Luc. DMort. 2[22].2, AP 7.373 (Thall.): aor. ηὔχησα ib. 6.283, 15.4, Apollod. 2.4.3: (αὔχη):—

boast, plume oneself, ἐπί τινι on a thing, Batr. 57, AP 6.283; τινί E. IA 412: with neut. Adj., τοσοῦτον αὐχεῖν Hdt. 7.103; μέγʼ αὐ. E. Heracl. 353 (lyr.); μηδὲν τόδʼ αὔχει Id. Andr. 463; μεγάλα Ep.Jac. 3.5: c. acc. objecti, to boast of, ἀστέρας AP 7.373 (Thall.).
- II c. acc. et inf., boast or declare loudly that . ., αὐχέοντες κάλλιστα τιθέναι ἀγῶνα Hdt. 2.160; ἀπεῶσθαι Th. 2.39; σώσειν (σῶσαι codd.) E. Andr. 311, cf. Ba. 310: c. acc. only, αὐχῶ Σεβήραν boast (that I hold her), IG 14.2001, cf. 3.172.
- - 2 c. inf. fut., say confidently, to be proudly confident that, αὐχῶ γὰρ αὐχῶ τήνδε δωρεὰν ἐμοὶ δώσειν Δίʼ A. Pr. 340, cf. 688 (lyr.), Pers. 741, Cratin. I with a neg., οὐ γάρ ποτʼ ηὔχουν . . μεθέξειν I never thought that . ., A. Ag. 506, cf. Eu. 561 (lyr.), E. Heracl. 931.
- III Med., αὐχήσασθαι· καυχήσασθαι, Hsch.— Never in S. (ἐπ-, ἐξ-αυχέω, El. 65, Ant. 390); rare in Com. and Prose.

1 jactarse de, ufanarse de c. inf. no de fut. αὐχεῖς εἶναι τόδε τοὖργον ἐμόν A.A.1497, κάλλιστα τιθέναι ... ἀγῶνα Hdt.2.160, ἀπεῶσθαι Th.2.39, σὴν σφάζειν θυγατέρα E.Fr.857, μὴ τὸ κράτος αὔχει δύναμιν ἀνθρώποις ἔχειν E.Ba.310, cf. Apollod.2.4.3, I.AI 7.301, Luc.DMort.2.2, IG 12(3).868.5 (Tera, rom.), c. part. pred. αὐχῶ ... Σεβήραν ... ἔχων me jacto de tener a Severa, IUrb.Rom.1328.3 (III d.C.), c. ac. πότε τοίους ἀστέρας αὐχήσεις cuándo te jactarás de astros similares, AP 7.373 (Thallus), τὸν οὐρανομάκεα τύμβον AP 15.4, μητέρα ... τὴν γῆν Fauorin.Fort.12, αὐχεῖ τὸ γένος ὁ συγγραφεύς Marcellin.Vit.Thuc.3, οὗτος ... αὐχεῖ πόλιν IG 2².4841.5 (IV d.C.), ὄνομ' εὐχῶ IG 12(3).868.7 (Tera, rom.), c. ac. int. o adverb. αὐχέετε τοσοῦτον Hdt.7.103, εἰ σὺ μέγ' αὐχεῖς E.Heracl.353, μηδὲν τόδ' αὔχει E.Andr.463, ἡ γλῶσσα ... μεγάλα αὐχεῖ Ep.Iac.3.5, c. dat. instrum. σκήπτρῳ νῦν αὔχει E.IA 412, αὐχοῦντες βασιλεῦσι Μακεδόνες Ἀργεάδῃσιν Orác. en Paus.7.8.9, c. giros prep. αὐχεῖς ἐπὶ γαστέρι Batr.51, αὐχήσασα πολυχρύσοις ἐπ' ἐρασταῖς AP 6.283, cf. Fauorin.Fort.18, abs. οὐκ αὐχῶ no estoy tan confiado E.Alc.95, cf. en v. med., Hsch.

2 c. inf. de fut. estar seguro o convencido de, atreverse a esperar τάδ' ηὔχουν ἐκτελευτήσειν θεούς A.Pers.741, οὔποτ' ηὔχουν ξένους μολεῖσθαι λόγους A.Pr.688, τίς ηὔχει τήνδ' ... φυγὴν κέλσειν A.Supp.330, αὐχῶ τήνδε δωρειὰν ἐμοὶ δώσειν Δί' A.Pr.338, οὐ γάρ ποτ' ηὔχουν ... μεθέξειν A.A.506, αὐχεῖ<ν> ... ἄστυ πορθήσειν A.Fr.99.19, σε ... ηὔχεις θεᾶς βρέτας σῴσειν τόδε pues estabas segura de que a ti te salvaría esta imagen de la diosa E.Andr.311, οὐ γάρ ποτ' ηὔχει ... ἵξεσθαι E.Heracl.931, ηὔχουν ... συνδιατρίψειν Cratin.1, abs. τὸν οὔποτ' αὐχοῦντ' ἰδὼν ἀμηχάνοις δύαις viendo en imposibles calamidades al que jamás lo hubiera esperado A.Eu.561.
•Etim. dud. Se ha puesto en rel. c. εὔχομαι prob. de *eugh^u̯ o *H₂eugh^u̯ c. dos posibilidades: grado ø *°u̯gh c. disim. de donde *eugh- en εὔχομαι, o bien grado pleno *H₂eugh^u̯- > *H₂eugh- > αὐχ- en αὐχέω. La laringal podría estar confirmada por el doblete αὔχη· καύχη Hsch., donde la κ sería resultado de la laringal inicial en sandhi.

αὐχέω-ῶ (impf. ηὔχουν, f. αὐχήσω, ao. réc. ηὔχησα, pf. inus.)

1 se glorifier, se vanter : ἐπί τινι, Batr. 57 ; Anth. 6, 283 ; τινι, Eur. I.A. 412 ; de qqe ch. ; avec un pron. neutre : τοσοῦτον αὐχεῖν, Hdt. 7, 103, se glorifier à ce point ; μέγ’ αὐχεῖν, Eur. Her. 353, se glorifier grandement ; postér. avec un acc. Anth. 7, 373 ; avec un inf. (ao. ou prés.) se vanter de, Hdt. 2, 160 ; Thc. 2, 39 ; Eur. Andr. 311, etc. ||

2 avec un inf. fut. dire ou penser orgueilleusement, avoir la présomption de croire ou de dire que, Eschl. Pr. 338 ; Pers. 741 ; part. avec une nég. οὐ γάρ ποτ’ ηὔχουν, Eschl. Ag. 506, car je n’avais pas la présomption de penser que, etc. ; cf. Eschl. Eum. 561 ; Eur. Her. 931 ||

➳ Ao. seul. Apd. 2, 4, 3 ; Anth. 15, 4 ; plus us. en compos. (v. ἐξαυχέω, ἐπαυχέω, καταυχέω). Verbe surt. poét., fréq. dans Eschl. et Eur., inus. dans Soph. (mais v. ἐξαυχέω) ; en prose class. seul. Hdt. 2, 160 ; 7, 103 ; Thc. 2, 39 ; postér. Luc. Alex. 42.

Étym. αὔχη.

αὐχέω
1. zich beroemen, prat gaan op, met dat.: σκήπτρῳ νυν αὔχει wees jij maar trots op je scepter Eur. IA 412; met prep.: ἀ. ἐπ’ ἐρασταῖς zich beroemen op haar geliefden AP 6.238.1; met acc.: μηδὲν τόδ’ αὔχει wees daar dan vooral niet trots op Eur. Andr. 463.
2. erop vertrouwen, ervan uitgaan, durven hopen, met inf.: οὐ γάρ ποτ’ ηὔχουν ... μεθέξειν ik had er nooit op durven hopen te zullen krijgen Aeschl. Ag. 506; met AcI: αὐχῶ τήνδε δωρεὰν ἐμοὶ δώσειν Δία ik vertrouw erop dat Zeus mij dit geschenk zal geven Aeschl. PV 338; τὸν οὔποτ’ αὐχοῦντα die dat nooit had verwacht Aeschl. Eum. 561.

αὐχέω, sich rühmen, absol., Eur. Alc. 95 ; ἐπί τινι Batrach. 57 ; τινί Eur. I.A. 412 ; Hel. 1384 ; τί Aristid., wie μηδὲν τόδʼ αὔχει, frohlocke darüber nicht, Eur. Andr. 464 ; sogar τοίους ἀστέρας αὐχήσεις Thall. 5 (VII.373); mit folgdm inf., Her. 2.160 ; praes., Thuc. 2.39 ; Sp. Bei Aesch. u. Eur. (Soph. hat das Wort gar nicht) = sagen, meinen, mit folgdm acc. c. inf., z.B. πόσον τινʼ αὐχεῖσπάταγον ἀσπίδων βρέμειν Heraclid. 832 ; vgl. Cratin. bei Plut. Cim. 10 ηὔχουν αἰῶνα πάντα συνδιατρίψειν.

Number of occurrences in NT: 1
Strong

* αὐχέω, -ῶ, (< αὔχη, boasting),

to boast: c. acc. (MM, s.v.), μεγάλα αὐχεῖ (Rec. μεγαλαυχεῖ, q.v.), Ja 3:5.†

αὐχέω αὔχη

- Ilike καυχάομαι, to boast, plume oneself, Hdt., Eur.; τινι or ἐπί τινι on a thing, Eur., Anth.
- IIc. acc. et inf. to boast or declare loudly that, protest that, Hdt., Thuc., Eur.:—c. inf. only, Aesch.; οὐ γάρ ποτʼ ηὔχουν μεθέξειν I never thought that . ., Aesch.

Menu

Word wheel

αὐχέω

Saved

Recent