βίβημι
βίβημι, to stride
βίβ-ημι, poet. collat. form of βαίνω,
- to stride, used by Hom. only in part., μακρὰ βιβάς Il. 7.213, al.; ὕψι βιβάντα 13.371, al. (v. foreg.): Dor. 3 sg. βίβαντι Epigr. Lacon. ap. Poll. 4.102.
caminar, andar
μακρὰ βιβάς
ὕψι βιβάντα
a él que marchaba ufanoμακρὰ βιβᾶσα
de un alma en el Hades
• tal vez montar, saltar
κοῦφα βιβάς
(al carro)χείλια ... βίβαντι
saltan mil veces
βίβημι [βῐ] seul. parf. prés. nomin. masc. βιβάς, Il. 7, 213, etc. ; Od. 9, 450 ; fém. βιβᾶσα (correct. p. βιβῶσα) Od. 11, 539, et acc. masc. βιβάντα (correct. p. βιβῶντα) Il. 3, 22, c. le préc.
Étym. βαίνω, cf. sscr. jígāti, il va.
βίβημι
[as βιβάω.]
(προ-.) = βιβάω.: μακρὰ βιβάντα (βιβάς) Il. 3.22, Il. 7.213, Il. 15.307, 686, ὕψι βιβάντα Il. 13.371: μακρὰ βιβᾶσα Od. 11.539.
Of a ram Od. 9.450. (For vv. ll. see βιβάω.)
βίβημι
- to stride, only in part., μακρὰ βιβάς Il.