βιάω
βιάω, to constrain
- constrain, Act. only in the pf., ἄχος, χρειὼ βεβίηκεν Ἀχαιούς, Il. 10.145, 172, 16.22:—Pass., to be forcibly driven, of fire, ἀνέμῳ βιώμενον Hdt. 1.19; πῦρ βεβιημένον AP 9.546 (Antiphil.); θανάτῳ βιηθείς Hdt. 7.83, cf. Hp. Mul. 1.40: fut., οὐ βιήσεται (in pass. sense) will not yield to force, ib. 2.132; βιωομένη (v.l. βιαζ-) Mosch. 2.13.
- II freq. as Dep. (pres. imper. βιάσθω Parm. 1.34, fut. βιήσεται Emp. 4.6) in act. sense, οἳ κεῖνον βιόωνται Od. 11.503, cf. 23.9, Pl. Ti. 63c; ὡς εἴ ἑ βιῴατο (opt.) . . Τρῶες should press him hard, Il. 11.467; βιήσατο κῦμʼ ἐπὶ χέρσου it forced me upon . ., Od. 7.278; ψεύδεσσι βιησάμενος over-reaching, Il. 23.576; τότε νῶϊ βιήσατο μισθὸν ἅπαντα wronged us, deprived us of our wages, 21.451; τὸ δοκεῖν καὶ τὰν ἀλάθειαν βιᾶται Simon. 76, cf. Pi. N. 8.34, B. 12.200; force, ravish, παρθένον Hdt. 4.43; drive or urge on, βιᾶται δʼ ἁ τάλαινα πειθώ A. Ag. 385 (lyr.).
I gener. en v. act. y med., tr.
1 c. compl. de pers., anim. apremiar, presionar suj. abstr.
ἄχος βεβίηκεν Ἀχαιούς
νιν βιᾶται [κέρ]δος
• suj. de pers., personif. o anim. forzar, acosar
ὡς εἴ ἑ βιῴατο μοῦνον ἐόντα Τρῶες
σῦν λέων ἐβιήσατο
τῶν οὔ τίς μ' ἀέκοντα βιήσεται
• c. inf. impeler
μηδὲ σέ γ' εὐδόξοιο βιήσεται ἄνθεα τιμῆς ... ἀνελέσθαι
• abs. forzar, obligar
βιᾶται δ' ἁ τάλαινα Πειθώ
• en v. pas., c. suj. animado no estrictamente de pers. ser obligado, ceder a la presión
οὐ γὰρ βιήσεται θοῶς
la matrizδισσαῖσι βιησαμένη παλάμῃσιν
(la nave) obligada por los dos brazos (del piloto)
2 suj. fuerzas y elementos naturales forzar, empujar
ἔνθα κέ μ' ἐκβαίνοντα βιήσατο κῦμ'
• en v. pas.
(πῦρ) ἀνέμῳ βιώμενον
el fuego avivado por el vientoθανάτῳ βιηθείς
(ἡ χολή) ὑπὸ βίης γινομένης τῷ σώματι βιῆται
(τὸ σπέρμα) βιώμενον ὑπὸ τῶν φύλλων
• abs. en v. med. ejercer fuerza o presión en el cuerpo
ὁ ἠὴρ βιώμενος
II peyor., sólo en v. med.
1 tratar abusivamente, abusar, usurpar esp. desde el punto de vista económico o de lo que a uno le corresponde
νῶϊ βιήσατο μισθὸν ἅπαντα
nos usurpó todo el salarioἈντίλοχον ψεύδεσσι βιησάμενος
παῖδα
κεῖνον
2 a mujeres violentar, violar
παρθένον
3 fig. violentar, falsear
τὸ δοκεῖν ... τὰν ἀλάθειαν βιᾶται
τὸ ... λαμπρόν
1. act. onder druk zetten, in het nauw brengen:
2. med. (meestal) geweld aandoen, dwingen, onrecht doen; met dubb. acc.:
3. pass. door (een natuurkracht) gedwongen worden:
[βίη.]
3 sing. pf. βεβίηκε Il. 10.145, 172, Il. 16.22.
3 pl. pres. mid. βιόωνται Od. 11.503.
3 pl. impf. βιόωντο Od. 23.9.
3 pl. opt. βιῴατο Il. 11.467.
- 1
To use violence to, lay constraint upon.
In mid.: ὃ κεῖνον βιόωνται Od. 11.503. Cf. Od. 23.9.
Of something immaterial: τοῖον ἄχος βεβίηκεν Ἀχαιούς Il. 10.145 = Il. 16.22. Cf. Il. 10.172.
- 2
To prove too strong for, force, overcome.
In mid.: ὄνος ἐβιήσατο παῖδας Il. 11.558. Cf. Il. 11.467, Il. 16.823.
- 3
To force to act against one’s will.
In mid.: οὔ τίς μʼ ἀέκοντα βιήσεται Od. 21.348.
To compel in a certain direction, throw upon something: ἐκβαίνοντά κέ με βιήσατο κῦμʼ ἐπὶ χέρσου Od. 7.278.
- 4
To push one’s advantage against, get the better of.
In mid.: ψεύδεσσι βιησάμενος Il. 23.576.
- 5
To rob (of one’s due).
In mid. with double acc.: νῶϊ βιήσατο μισθόν Il. 21.451.
- 1
- 1employ force against, violate (πάρφασις) · ἃ τὸ μὲν λαμπρὸν βιᾶται, τῶν δʼ ἀφάντων κῦδος ἀντείνει σαθρόν N. 8.34
- Ito constrain, Il.:— Pass. to be forcibly driven, of fire, Hdt.; θανάτωι βιηθείς overpowered, Hdt.
- IIas Dep. in act. sense, to constrain, press hard, overpower, Hom.; βιήσατο κῦμʼ ἐπὶ χέρσου it forced me upon land, Od.; νῶϊ βιήσατο μισθόν he did us wrong in respect of our wages, Il.:— to force or urge on, Aesch.