βαρυβρεμέτης
βαρυβρεμέτης, loud-thundering
βᾰρῠ-βρεμέτης, ου, ὁ,
- loud-thundering, Ζεύς S. Ant. 1117:—also βᾰρῠ-βρομήτης πέτρος prob. in AP 7.394 (Phil.):—fem. βᾰρῠ-βρεμέτειρα Orph. H. 10.25.
que hace retumbar gravemente el trueno
Ζεύς
βαρυ·βρεμέτης, ου [ᾰῠ̄] adj. m. qui produit un bruit ou un grondement sourd, Soph. Ant. 1117.
Étym. β. βρέμω.
βαρυβρεμέτης, Ζεύς, laut donnernd, Soph. Ant. 1127.
βαρυβρεμέτης
βρέμω
- loud-thundering, Soph.