βαρύβρομος
βαρύβρομος, loud-roaring, loud-sounding
βᾰρῠ-βρομος, ον,
- loud-roaring, βαρύβρομα θωύσσοντες Hom. Fr. 25; πέλαγος B. 16.76; Trag. only in lyr., βρονταί, κῦμα, E. Ph. 183, Hel. 1305; ἀκταί Id. Hyps.Fr. 41.80; loud-sounding, αὐλός, τύμπανα, Id. Hel. 1351, Ba. 156, cf. Ar. Nu. 313; β. ἁρμονία Αἰολίς Lasus 1.
1 que produce gran estrépito
πέλαγος
πόντος
Ἀμφιτρίτη
κῦμα
βρονταί
• que resuena
ἀκταί
•
βαρύβρομα θωύσσοντες
dando gritos estentóreos
2 que produce sonido grave
αὐλός
τύμπανα
• de donde
μοῦσα βαρύβρομος αὐλῶν
Αἰολὶς β. ἁρμονία
βαρύ·βρομος, ος, ον [ᾰῠ̄] c. βαρυβρεμέτης, Hom. fr. 71 ; Eur. Ph. 183, etc. ; en parl. de flots, Eur. Hel. 1305, etc.
Étym. β. βρέμω.
βαρύβρομος, stark tönend, Hom. frg. 71 ; αὐλός Eur. Bacch. 151 ; τύμπανα Hel. 1305 ; κῦμα ἅλιον Phoen. 183 ; πόντος Ar. Nub. 284 ; sp.D.; βροντή Luc. Tim. 1.
βαρύβρομος
βρέμω
- loud-roaring, loud-sounding, Eur.