βαρύγδουπος
βαρύγδουπος, loud-thundering, loud-roaring
βᾰρῠ-γδουπος, ον,
- loud-thundering, loud-roaring, Ζεύς Pi. O. 8.44; ἄνεμοι Id. P. 4.210, cf. AP 9.674; ἔρωτες Ion Lyr.9.3.
que retumba gravemente
Ζεύς
ἄνεμοι
ἀῆται
θάλασσα
ἔρωτες
βαρύ·γδουπος, ος, ον [ᾰ] qui fait un bruit retentissant, en parl. de Zeus, Pd. O. 6, 81 ; 8, 44 ; des vents, Pd. P. 4, 210 ; Anth. 9, 674 ; de la mer, Mus. 270.
Étym. Cf. βαρύδουπος.
βαρύγδουπος, für βαρύδουπος, stark tosend, Ζεύς Pind. Ol. 6.81 ; ἄνεμος P. 4.210 ; ἀῆται Ep.adesp. 373 (IX.674); sp.D., Mus. 270 θάλασσα.
βᾰρύγδουπος
- 1loud thundering βαρυγδούπων ἀνέμων P. 4.210 of Zeus, βαρυγδούπῳ πατρὶ O. 6.81 βαρυγδούπου Διός O. 8.44