βαρύγλωσσος
βαρύγλωσσος, grievous of tongue
βᾰρῠ-γλωσσος, ον,
- grievous of tongue, v.l. for βαθύγλωσσος, LXX Ez. 3.5.
de lengua maldiciente
λαός
βαρύ·γλωσσος, ος, ον [ᾰῠ̄] à la langue lourde, c. à d. médisant, Nonn. Jo. 10, 33.
Étym. β. γλῶσσα.
βαρύγλωσσος, mit schwerer, beißender Zunge, Nonn. u. Eust.