βοηδρόμος
βοηδρόμος, running to a cry for aid, giving succour, a helper
βοηδρόμ-ος, ον,
- giving succour, E. Ph. 1432; β. ποδί Id. Or. 1290 (lyr.).
auxiliador, que corre en ayuda
ὁρμήσας ποδὶ βοηδρόμῳ
ὁ β. ... Ἀρισταγόρας
β. πάρειμι
μῶν βοηδρόμους ὁρᾷς;
βοη·δρόμος, ος, ον, qui accourt à l’aide, d’où secourable, Eur. Ph. 1432 ; Or. 1290 ||
➳ Dor. βοαδρόμος [ᾱ], Anth. 7, 231.
Étym. βοή, δραμεῖν.
βοηδρόμος, = βοηδρόμιος, Eur. Phoen. 1441, Or. 1290 ; Damaget. 6 (VII.231).
βοηδρόμος
βοή, δραμεῖν
- running to a cry for aid, giving succour, a helper, Eur.: cf. βοηθόος.