βοηλατέω
βοηλατέω, drive away oxen
βοηλ-ᾰτέω,
- drive away oxen, Ar. Fr. 758: generally, urge on, οὓς ἡ Κλεάνθους μωρία βοηλατεῖ Sosith. 4; possibly, drive with shouts, Opp. C. 4.64.
- 2 tend oxen, Lyc. 816, Plu. Phil. 4.
I intr.
1 agr. conducir, arrear reses Ar.Fr.796
• de donde arar, labrar
οἱ βοηλατοῦντες
los que aran, los labradores
• guardar, cuidar ganado
ὥς σοι κρεῖσσον ἦν μίμνειν πάτρᾳ βοηλατοῦντα
2 gener. conducir animales
ὄφρα ... βοηλατέωσι ... πάντῃ αὔραις ἀντιάσαντες
para que ojeen la caza siempre contra el viento
II tr. fig. aguijonear
οὓς ἡ Κλεάνθους μωρία βοηλατεῖ
1 βοηλατέω-ῶ, f. ήσω [ᾰ]
1 pousser des bœufs devant soi, Lyc. 816 ; p. ext. conduire ou garder les bœufs, Ar. fr. 598 ||
2 aiguillonner les bœufs ; fig. aiguillonner, exciter, Sosith. (DL. 7, 173).
Étym. βοηλάτης.
2 βο·ηλατέω-ῶ [ᾰ] (prés. sbj. 3 pl. poét. βοηλατέωσι) pousser un cri ou des cris, Opp. C. 4, 64.
Étym. βοή, ἐλαύνω.
βοηλατέω, 1) Rinder wegtreiben, rauben, Ar. frg. 598 bei Poll. 7.187 ; Lycophr. 815.
2) Rinder hüten, Eust.
3) übertr., aufregen, DL. 7.173.
Bei Opp. C. 4.64 = Geschrei erheben ; also von βοή ?
2) Rinder hüten, Eust.
3) übertr., aufregen, DL. 7.173.
Bei Opp. C. 4.64 = Geschrei erheben ; also von βοή ?