βολίτινος
βολίτινος, of cow-dung
βολίτ-ινος, η, ον,
- of cow-dung, Ar. Ra. 295; σκέλος Cratin.inc.17 Mein.
de estiércol
σκέλος
ref. a la Empusa
βολίτινος, η, ον [ῐῐ] de fiente de vache, de bouse, Ar. Ran. 295.
Étym. βόλιτον.
βολίτινος, aus Kot, Ar. Ran. 295.
βολίτινος
From βόλιτον
- of cow-dung, Ar.