βοόκλεψ
βοό-κλεψ, contr. βοῦκλεψ, ὁ,
- stealer of oxen, S. Fr. 318.
βοό·κλεψ, επος (ὁ) voleur de bœufs, Soph. fr. 857.
Étym. βοῦς, κλέπτω.
βοόκλεψ, ὁ, Ochsendieb, Soph. bei Ath. IX.409c ; s. βούκλεψ.