βουνόμος
βουνόμος, of oxen at pasture
βου·νόμος, ος, ον, qui paît, en parl. d’un troupeau de bœufs, Soph. O.R. 26.
Étym. βοῦς, νέμω.
βουνόμος, Rinder weidend, nährend, ἀκτή Soph. El. 180 ; ἀγέλαι βουνόμοι, Herden weidender Rinder, O.R. 26.
βουνόμος
νέμομαι
cf. βούνομος
- ἀγέλαι βουνόμοι (parox.) herds of oxen at pasture, Soph.