γλίνη
γλίνη, ἡ,
- = γλοιός, Suid.: γλίνα EM 234.26: γλήνη Hdn.Gr. 1.330:—
- Adj. γλινώδης, ες, = γλοιώδης, Arist. Fr. 311 codd. Ath., Sch. Nic. Al. 471, Dsc. 4.82:—written γληνώδης, Gp. 2.6.35, 41.
substancia pegajosa o viscosa, suciedad, inmundicia Hdn.Gr.l.c., Arc.l.c., Sud.s.u.
•De la misma r. que
γλίνη, ἡ, Leim, VLL.