γνάμπτω
γνάμπτω, to bend
- poet. form of κάμπτω used by Hom. only in compds. in tmesi, ἐν δὲ γόνυ γνάμψεν Il. 23.731; γ. τινά bend his will, A. l.c.; νόον Orph. L. 195; in literal sense, δόρυ γ. Lyc. l.c.; ἄκρην round a headland, A.R. l.c., al.:—Pass., Nic. Th. 423, Plu. Arat. 13.
1 doblar
δόρυ γνάμψει
• doblegar
ταῦρον
cogiéndolo por la testuz
• doblar, girar hacia c. prep.
γνάμψαι ... ποτὶ φύλοπιν
de un caballo
• en v. med.-pas.
ἐγνάμφθη δ' ὀπίσσω φάσγανον
se dobló la espada hacia atrás
• doblar, rodear
ἄκρην
2 fig. doblegar, ablandar, conmover
γνάμψει γὰρ οὐδὲν τῶνδέ με
νόον
• en v. pas.
ὥστε γνάμπτεσθαι τὸν Ἄρατον ὑπὸ τῆς τέχνης
•Término expresivo quizá rel. c. γνάθος ‘mandíbula’ (cf.
[ = κνάμπτω.]
3 sing. aor. γνάμψε. (ἀνα-, ἐπι-, περι-)
To bend: ἐν γόνυ γνάμψεν (app., crooked his knee round the other’s leg) Il. 23.731.
- to bend; γν. τινα to bend his will, Aesch.