Γνάθαινα
Gnatena hetera aten., amante entre otros de Dífilo, Macho 262, Philippid.5, Timocl.27, Anaxil.22.13, Aristodemus en Ath.585b (= FHG 3.310), Macho 258, Ath.558b, Ael.VH 12.13.
Γνάθαινα, ης (ἡ) [νᾰ] Gnathæna, f. El. V.H. 12, 3 ; Ath. 384f, etc.
Étym. fém. de Γνάθων ; cf. γείταινα et γείτων ; τέκταινα et τέκτων, etc.