γναμπτός

γναμπ-τός, ή, όν,

• curved, bent, ἰχθυάασκον γναμπτοῖς ἀγκίστροισιν Od. 4.369; μετὰ γναμπτῇσι γένυσσιν Il. 11.416; πόρπας τε γναμπτάς θʼ ἕλικας 18.401; ὄνυχες γ. Hes. Op. 204; γ. δρόμοι, of the diaulos, Pi. I. 1.57; γ. χαλινούς, Hsch.
• • • 2 supple, pliant, of the limbs of living men (opp. to the stark and stiff ones of the dead), ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσι Il. 11.669, 24.359, Od. 11.394, etc.
    • 3 metaph., pliable, οὔτε νόημα γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι (of Achilles), Il. 24.41.

γναμπτός, gekrümmt, gebogen ; Hom. γναμπτῇσι γένυσσιν Il. 11.416, γναμπτοῖς ἀγκίστροισιν Od. 4.369, 12.332, γναμπτὰς ἕλικας Il. 18.401 ; ἐνὶ γναμπτοῖσι μέλεσσιν, in den gebogenen, d.h. geschmeidigen, gelenkigen Gliedern, Versende, Il. 11.669, 24.359, Od. 11.394, 13.398, 430, 21.283 ; νόημα γναμπτόν, ein biegsamer Sinn, der sich erweichen läßt, Il. 24.41 ; – δρόμος Pind. I. 1.57.

γναμπτός

-ή, -όν

[γνάμπτω.]

• • 1

    Bent, curved: ἕλικας Il. 18.401: ἀγκίστροισιν Od. 4.369 = Od. 12.332.

  • 2

    Fig., that can be bent or influenced: νόημα Il. 24.41.

  • 3

    As epithet of the limbs, flexible, lissom Il. 11.669, Il. 24.359: Od. 11.394, Od. 13.398, 430, Od. 21.283.

    Sim. of jaws, moving freely in their sockets Il. 11.416.

γναμπτός

• 1bent, curved ἐν γναμπτοῖς δρόμοις I. 1.57 ]γναμπτ[ Pae. 10.7

γναμπτός (γνάμπτω): bent, bending; of the limbs of living beings, supple, Od. 13.398; met., νόημα, ‘placable,’ Il. 24.41.

γναμπτός γνάμπτω

• • Icurved, bent, Hom.
  • • 2supple, pliant, of the limbs of living men, Hom.
  • IImetaph. to be bent, οὔτε νόημα γναμπτὸν ἐνὶ στήθεσσι (of Achilles), Il.