γλωχινωτός
γλωχινωτός, barbed
γλωχῑνωτός, ή, όν,
- barbed, βέλη Paul.Aeg. 6.88.
provisto de puntas
βέλη
γλωχινωτός, ή, όν [ῑ] muni d’une pointe ou de pointes, P. Eg. 348.
Étym. *γλωχινόω de γλωχίς.
γλωχινωτός, mit einer Spitze versehen, Paul.Aeg.