γυμνήτης
γυμνήτης, naked
γυμνήτ-ης, ου, ὁ,
- = f.l. for γυμνής II.1, X. An. 4.1.6.
- II Adj., naked, Lyc. 388, Luc. Bacch. 3.
desnudo
φάγρος
ὀρχησταί
• fig. desprendido, propio de un hombre desnudo
βίοτος
de Diógenes
γυμνήτης, ου :
1 adj. m. nu, Luc. Bacch. 3 ; Lyc. 387 ; d’où privé de tout, pauvre, indigent, Anth. 7, 65 ||
2 subst. (ὁ) soldat armé à la légère, Xén. An. 4, 1, 6 ; Cyr. 7, 5, 5 ; Str. 654 ; Thém. 325b.
Étym. γυμνής.
1. subst. lichtgewapende soldaat.
2. adj. naakt.
γυμνήτης, ὁ,
1) nackt, wie γυμνής, βίος Antip.Sid. 80 (VII.65); ὀρχησταί Luc. Bacch. 3.
2) leichtbewaffneter Soldat, oft mit γυμνῆτες in mss. verwechselt, Xen. An. 4.1.6, Cyr. 7.5.5 Plat. Critia. 119b.
1) nackt, wie γυμνής, βίος Antip.Sid. 80 (VII.65); ὀρχησταί Luc. Bacch. 3.
2) leichtbewaffneter Soldat, oft mit γυμνῆτες in mss. verwechselt, Xen. An. 4.1.6, Cyr. 7.5.5 Plat. Critia. 119b.
γυμνήτης
= γυμνής, Xen.
- as adj. naked, Luc.