γυμνητεύω
γυμνητεύω, to be light-armed
γυμνητ-εύω,
- to be naked, 1 Ep.Cor. 4.11, Demoph. Sent. 8.
- 2 to be lightly clad, D.Chr. 25.3.
- 3 to be light-armed, Plu. Aem. 16.
1 ir armado con armas ligeras
οἱ γυμνητεύοντες καὶ ψιλοί
2 ir escasamente vestido
Λακεδαιμόνιοι
3 estar desnudo
πεινῶμεν καὶ διψῶμεν καὶ γυμνιτεύομεν
γυμνὸς ἀποσταλεὶς σοφὸς γυμνητεύων καλέσει τὸν πέμψαντα
• fig. estar sin recursos
ὑποδέξατο (l. ὑπε-) τὸν Ἀσὴπ γυμνιεύοντα (l. γυμνιτεύοντα)
γυμνητεύω (seul. prés.)
1 être nu, NT. 1 Cor. 4, 11 ||
2 être dépouillé ou dépourvu de, gén. D. Chr. 25 ||
3 être armé à la légère, Plut. Æmil. 16 ; DC. 47, 34.
Étym. γυμνής.
γυμνητεύω, 1) nackt sein, NT ; entblößt sein, Sp., τινός.
2) leicht bewaffneter Soldat sein, Plut. Aem. 16 ; DC. 47.34.
2) leicht bewaffneter Soldat sein, Plut. Aem. 16 ; DC. 47.34.
γυμνητεύω
from γυμνής
- to be light-armed, Plut.