γυμνῆτις
γυμνῆτ-ις, ιδος, ἡ,
- fem. of γυμνήτης, in signf. of γυμνής ΙΙ.3, σοφία, Plu. Alex. fort. 2.332b.
adj. fem. propia de los filósofos desnudos, e.d. de los ascetas de la India
σοφία
γυμνῆτις, ιδος, adj. f. des Gymnosophistes (la sagesse), Plut. M. 322b.
Étym. Cf. γυμνής.
γυμνῆτις, ἡ, fem. zu γυμνήτης, nackt ; σοφία, die Weisheit der Gymnosophisten in Indien, Plut. fort. Alex. 1.10 E.