γυναικάνηρ
γυναικάνηρ, woman-man
γῠναικ-άνηρ [ᾰ], ανδρος, ὁ,
- woman-man: dat. pl., γυναικάνδρεσσι Epich. 218, cf. Eust. 1132.32.
andrógino, afeminado
γυναικάνδρεσσι ποθεινοί
γυναικ·άνηρ (ὁ) [ῠᾰ] seul. dat. pl. -άνδρεσσι, Epich. (Sch.-Il. 8, 527) homme efféminé.
Étym. γυνή, ἀνήρ.
γυναικάνηρ, -ανδρος, weibischer Mann, Epicharm. bei Schol. Il. 8.527 γυναικάνδρεσσι.