δακρυοπετής
δακρυοπετής, making tears fall
δακρῠο-πετής, ές,
- making tears fall, πάθεα A. Supp. 113 (lyr.).
que hace caer lágrimas, que hace llorar
πάθεα
δακρυο·πετής, ής, ές [ᾰ̄ῠ] qui fait couler (litt. tomber) des larmes, Eschl. Suppl. 112.
Étym. δάκρυον, πετ- de πίπτω.
δακρυοπετής, ές, Tränen fallen machend, erregend, Aesch. Suppl. 112.