δακρυοποιός
δακρυοποιός, inducing tears
δακρῠο-ποιός, όν,
- inducing tears, Dsc. 1.1.
que hace llorar
δακρυο·ποιός, ός, όν, qui fait pleurer, Diosc. 1, 1.
Étym. δάκρυον, ποιέω.
δακρυοποιός, Tränen verursachend, Sp.