διάθραυστος
διάθραυστος, easily broken
διά-θραυστος, ον,
- easily broken, Thphr. Lap. 11.
que se rompe fácilmente, frágil
μαλακωτέρους καὶ διαθραύστους μᾶλλον
διά·θραυστος, ος, ον, qu’on peut facilement mettre en pièces, cassant, fragile, Th. Lap. 11.
Étym. διαθραύω.
διάθραυστος, leicht zerbrechlich, Theophr.