διαθηράω
διαθηράω, hunt
διαθηράω,
- hunt, θηρίον Philostr. Im. 1.6: metaph., ὥραν μειρακίου ib. 28.
cazar
τὸ θηρίον
τὴν ὥραν ἐκείνου τοῦ μειρακίου διαθηρῶντας
δια·θηράω-ῶ (seul. prés. part. -ῶντες) poursuivre à la chasse, chasser, Philstr. p. 740 dout.
διαθηράω, aufspüren, Philostr.