διανέμω

I tr., c. ac. de cosa y gener. dat. de pers.

1 distribuir entre τὸν σῖτον ... ἅπασιν Th.3.27, τοῖς μὲν τιμάς, τοῖς δὲ καὶ ἀτιμίας Pl.Lg.830e, ἀργύριον ... τοῖς Ἀθηναίοις Theopomp.Hist.99, cf. Isoc.4.153, 8.79, τὰ στρατιωτικὰ τοῖς οἴκοι μένουσι D.3.11, αὐτοῖς τὴν οὐσίαν D.43.19, cf. 14.21, Hdn.7.8.9, ἅπασιν ... τὸ ποτόν Luc.Icar.7, τήν τε γῆν αὐτοῖς App.l.c., τὰ ... ἄλλα κρέα ... τοῖς δραμοῦσι τὴν λαμπάδα ICos ED 145.60 (II a.C.), τὸν δὲ βοῦν ὅταν θύσωσιν διανεμέτωσαν τοῖς συμπομπεύσασιν IM 98.55 (II a.C.), κρεῶν συσσίτοισι ... μοίρας Babr.106.12, cf. D.S.2.16, τοῖς πολείταις ... δηνάρι[ον ἕν IEphesos 21.1.29 (II d.C.), (φθόγγους) τοῖς μὲν τοῦ ζῳδιακοῦ τόποις διανέμοντες distribuyendo (los sonidos) entre las regiones del zodíaco Aristid.Quint.122.23

• repartir c. ac. εἰ γὰρ ὁ Πλοῦτος ... διανείμειέν τ' ἴσον αὑτόν pues si Pluto (la riqueza) se repartiera a sí mismo por igual Ar.Pl.510, (τάδε) ref. un botín de guerra, X.Cyr.4.5.45, γῆν X.Mem.4.7.2, τὴν ὄρνιν Aesop.306, διανεμήσω Σίκιμα Sm.l.c., en v. pas., de unos prisioneros ληφθέντες διενεμήθησαν X.HG 7.4.27, cf. Plu.Fab.10, κ[οι]ν[ὰ] ταῦτ' οὐκ ἠξίουν διανέμ[εσθ]αι Did.in D.9.21

• fig. ὅτι δ' οὐχ οἷόν τε πολλοῖς συζῆν καὶ διανέμειν αὑτόν, οὐκ ἄδηλον es evidente que uno no puede convivir ni repartirse entre muchos Arist.EN 1171^a3, τὸ ἅγιον πνεῦμα ... διανενεμημένον κατὰ τὴν ... περιγραφὴν ἀπεριγράφως Clem.Al.Strom.6.15.120

• c. gen. partit. hacer el reparto τῶν ἀνθῶν D.Chr.30.31, ὁ διανέμων el distribuidor Arist.EN 1136^b26, εἱς ἃ (σχήματα) μάλιστα βλέψαντες οὕτω διένειμαν Arist.Cael.306^b31

• en v. med. c. ac. repartirse τὰ χρήματα Hdt.3.57, τὰ κοινά And.Myst.135, τὴν γῆν ... τὰ κτήματα ... καὶ τὸ ἀργύριον Is.7.31, τὰ τῆς πόλεως Isoc.8.13, cf. Anaximen.Rh.1422^b15, τὴν ἀρχήν Pl.Grg.523a, cf. Arist.Rh.1365^b32, τὰ τῶν πλουσίων Arist.Pol.1281^a15, διανειμάμενοι δίχ' ἑαυτούς Pl.Com.168.2, τὴν ... χώραν Hyp.Epit.17, τὰς γυναῖκας Plb.28.14.4

• en v. med. c. πρός y ac. de pers. repartirse con τὰς μὲν (πόλεις) Ἀκαρνάνων ... πρὸς Ἀλέξανδρον Plb.2.45.1

• en v. med. c. διά y gen. ὅπως τὰ πατρῷα διὰ πλειόνων διανείμωμαι con el resultado de multiplicar los copartícipes de la herencia Is.12.4.

2 asignar ἔστι διανεῖμαι ... τὰ μιμήματα ... τοῖς πράγμασιν en la teoría semán., Pl.Cra.430b, cf. Philostr.VS 580, (τὰ σημεῖα) διανέμουσιν ἐπὶ τὰ αὑτῶν ἕκαστα ἐκμαγεῖα asignan las huellas a cada una de sus correspondientes improntas Pl.Tht.194d, ποιήσασαν [τὰς δη]μοτελεῖς θυσί[ας καὶ] διανείμασαν [τῇ β]ουλῇ καὶ τῇ γερου[σίᾳ IEphesos 987.20, 988.23 (ambas I a./d.C.), en v. pas. τοῖς φύλαξιν οἰκήματα διανενεμημένα Th.3.21.

3 propagar, difundir ὡς τροφὴν διανέμων τὸν Λόγον Ast.Am.Hom.8.20.3.

4 dividir c. indicación de las partes o la medida μέρη δ. τέτταρα dividir en cuatro partes Pl.Lg.756c, cf. 737e, c. dos ac. ὅλον τοῦτο μοίρας ὅσας προσῆκεν διένειμεν Pl.Ti.35b, τοὺς ἐπιβάλλοντας κατὰ τὸ πλῆθος ἴσους ἐπὶ πάντα τὰ μέρη διένειμαν Plb.6.24.4, c. εἰς y ac. τοὺς δὲ ... διανεμεῖν εἰς τὰς ... τάξεις D.S.19.25, τὸ ... πλῆθος εἰς πέντε φυλάς D.S.5.48, en v. pas. ἡ χώρα κατὰ δώδεκα μέρη διανενέμηται Pl.Lg.758e, λίθοι ... διανεμηθέντες εἰς τέσσαρας στοίχους ἐκ τριῶν las piedras repartidas en cuatro filas de tres Ph.2.153.

5 administrar, regir, gobernar ἄστυ Pi.P.4.261, ναόν Pi.P.8.62.

II intr., en v. med.-pas. repartirse, propagarse c. εἰς y ac. ἵνα μὴ ἐπὶ πλεῖον διανεμηθῇ εἰς τὸν λαόνpara que no se propague cada vez más entre el pueblo la noticia de un milagro Act.Ap.4.17, cf. Hsch.