διανθής
διανθής, double-flowering
διανθ-ής, ές,
- double-flowering, i.e. twofold, with outer (corolla) and inner (stamens and pistil) flower, Thphr. HP 1.13.2.
- II flowering in succession, ἀσφόδελος Nic. Th. 534.
bot. que tiene doble flor
διανθὲς ὅτι ἕτερον ἄνθος ἐν τῷ ἄνθει ἔχει ... ὥσπερ τὸ ῥόδον
ref. a la corola y al conjunto interior de estambres y pistilos
florido, adornado fig.
Μάρκος ... διανθέστερον τὸ εὐαγγέλιον γράψας
διανθής, ής, ές :
1 à double fleur, Nic. Th. 534 ||
2 qui fleurit avec des nuances diverses ou tacheté, en parl. de fleurs, Th. H.P. 1, 13, 2.
Étym. διά, ἄνθος.
διανθής, ές, zwei Blüten habend, ἄνθος, Zwitterblumen, Theophr. Bei Nic. Th. 534 wird ἀσφόδελος δ. vom Schol. πολυανθής, sehr blühend, erklärt.