διανοητέον
διανοητέον, one must think
διανο-ητέον,
- one must think, Pl. Lg. 626d, Plu. Def.orac. 2.434b, etc.
hay que pensar c. περί y gen.
τόδε γε μὴν ἕν τι δ. περὶ πάντων αὐτῶν
ταὐτὸν δὴ καὶ περὶ τῆς παρ' ἡμῖν κοιλίας δ.
καὶ περὶ πολιτείας
περὶ πάντων
ὁποῖόν ἐστι τὸ κακόν
ὅπως ἔχουσιν ἀληθείας
• hay que considerar
αὐτῷ δὲ πρὸς αὑτὸν πότερον ὡς πολεμίῳ πρὸς πολέμιον δ.;
y uno mismo con respecto a sí mismo ¿ha de considerarse también como enemigo a enemigo?δ. ὡς ἁγιώτατα συμβόλαια ὄντα
διανοητέον, vb. de διανοέομαι, Plat. Leg. 626d.