διασάττω
διασάττω, stuff with
διασάττω,
- stuff with a thing, αἵματι καὶ σαρξίν Gal. 1.32: pf. part. Pass. διασεσαγμένος Archig. ap. eund. 8.931; δ. ὑπό, c. gen., gorged with . ., Macho ap. Ath. 6.244c: c. gen., Gp. 19.9.5: c. dat., σκυβάλοις Ruf. ap. Orib. 8.24.13.
δια·σάττω (f. -σάξω, etc.) bourrer de, dat. Gal. 2, 13 ; abs. Archig. (Gal. 8, 156) ; pass. διασεσάχθαι τινός, Mach. (Ath. 244c) ; Geop. 19, 9, 5, ou τινί, Ruf. (Orib. 2, 208, 8 B.-Dar.) être bourré de qqe ch.
Étym. d’anchois, etc.
διασάττω, vollstopfen, τινί, Galen.; aber ἀφύης (gen.) διασεσαγμένος Macho bei Ath. VI.244c.