διασαφητικός
διασαφητικός, affirmative
διασᾰφ-ητικός, ή, όν,
- affirmative, σύνδεσμος A.D. Conj. 221.23; explanatory, Sch. Ar. Av. 825, An.Ox. 1.188; declaratory, EM 415.27.
1 aclarativo, explicativo
ἤ
2 adv. -ῶς con sentido aclarativo Porph.ad Il.p.8, Sch.Er.Il.1.117c.
διασαφητικός, ή, όν [σᾰ] propre à éclaircir, à expliquer, Dysc. Conj. 487, 31.
Étym. διασαφέω.
διασαφητικός, ή, όν, erklärend, z.B. συνδεσμός, Schol. Ar. Av. 825.