διάσεισις
διάσεισις, succussion
διά-σεισις, εως, ἡ,
- succussion, of the spine, Gal. 18(1).520.
- II = διασεισμός, PTeb. 41.30 (ii B. C.).
1 extorsión, PTeb.41.30 (II a.C.), UPZ 9.13 (II a.C.).
2 medic. sacudimiento
τῆς ῥάχεως
• sucusión
ἐπὶ τὴν χειρουργίαν ἐρχόμενοι τῇ διασείσει χρησόμεθα πρότερον
διάσεισις, εως (ἡ) secousse profonde, ébranlement profond, P. Eg. 252 Briau.
Étym. διασείω.
διάσεισις, ἡ, die Erschütterung, Sp.