διοκνέω
διοκνέω, to be much afraid
διοκνέω,
- to be much afraid, Antig.Car. ap. Ath. 13.607e.
titubear, dudar mucho, vacilar c. inf.
Περσαίου ... διοκνοῦντος εἰσαγαγεῖν (αὐλητρίδιον) πρὸς αὐτόν
σιωπῶντας ... τοὺς ἄλλους καὶ διοκνοῦντας
δι·οκνέω-ῶ, craindre fortement, Ath. 607e.
διοκνέω, lange zögern, Ath. XIII.807e.