διφάσιος
διφάσιος, two-fold, double
δῐφάσιος [ᾰ], α, ον, Ion. Adj.,
- of two kinds, γράμματα Hdt. 2.36; αἰτίαι Id. 3.122, cf. Schwyzer 725 (Milet.), Eus.Mynd. 63.
- II in pl., = δύο, Hdt. 1.18, 2.17, al.
1 de dos clases
γράμματα
αἰτίαι
ἐφρόνεον δὲ διφασίας ἰδέας
tenían la opinión divididaμελίχματα
ὁδοὶ διφάσιαι
2 doble
τρώματα μεγάλα διφάσια
dos grandes desastresδιφάσια στόματα
doble boca (del Nilo)εἰκόνες
3 adv. -ίως de dos modos, Gloss.2.279.
•Deriv. de δίφασος, comp. de δισ(σ)- y de un segundo término dud., quizá -φατος, de *bh°Hi̯2-, cf.
δι·φάσιος, α, ον [ῐφᾰ]
1 double, Hdt. 1, 18 ; 2, 36, etc. ||
2 de double nature, de deux sortes, au plur. Hdt. 3, 122.
Étym. δίς, φημί ; cf. lat. bi-farius.
διφάσιος, ion. = διπλάσιος, doppelt, Her. 2.36 ; zwei, 1.18, 3.122.
διφάσιος
δι-φάσιος (ᾰ), η, ον
= διπλάσιος
- Itwo-fold, double, Lat. bifarius, Hdt.
- IIin pl. = δύο, Hdt.