δολιχήπους
δολιχήπους, with long feet
δολῐχήπους, ὁ, ἡ, gen. ποδος,
- with long feet, Numen. ap. Ath. 7.305a.
de largas patas
ἕρπηλαι
δολιχή·πους, gén. -ποδος (ὁ, ἡ) [ῐ] aux longs pieds, Numén. (Ath. 305a).
Étym. δολιχός, πούς.
δολιχήπους, ουν, -ποδος, langfüßig, Numen. bei Ath. VII.305a.