δολιχήρετμος
δολιχήρετμος, long-oared
δολῐχ-ήρετμος, ον, (ἐρετμός)
- long-oared, of a ship, Od. 4.499, etc.; of the Phaeacians, using long oars, 8.191; δ. Αἴγινα Pi. O. 8.20.
1 de naves de largos remos, Od.4.499, ll.cc.
2 de pers. que usa largos remos los feacios Od.8.191
• fig. marinera
δολιχ·ήρετμος, ος, ον [ῐ] aux longues rames, ép. d’un navire, des Phéaciens, Od. 4, 499, etc. ; p. suite, puissant par ses rames, c. à d. sur mer, Pd. O. 8, 27.
Étym. δολιχός, ἐρετμός.
δολιχήρετμος, mit langen Rudern ; Apoll. Lex.Hom. p. 59.32 Δολιχήρετμοι· μακρόκωποι. Homer sechsmal : Od. 8.191, 369, 13.166 Φαίηκες δολιχήρετμοι, ναυσίκλυτοι ἄνδρες ; Od. 19.339, 23.176 ἐπὶ νηὸς ἰὼν δολιχηρέτμοιο ; Od. 4.499 νηυσὶ δολιχηρέτμοισιν. Vgl. φιλήρετμος u. ἐπήρετμος. – Αἴγινα Pind. Ol. 8.20.
δολιχήρετμος
-ον
[δολιχός + ἐρετμόν.]
With long oars.
Epithet of the Phaeacians Od. 8.191 = 369 = Od. 13.166.
Of ships Od. 4.499, Od. 19.339, Od. 23.176.
δολῐχήρετμος, -ον
- 1with long oars δολιχήρετμον Αἴγιναν O. 8.20 (cf. ναυσικλυτὸς Αἴγινα I. 9.1)
δολιχήρετμος (ἐρετμός): long-oared, making use of long oars; epith. of ships, and of the Phaeacian men. (Od.)
δολιχήρετμος
δολῐχ-ήρετμος, ον
ἐρετμός
- long-oared, of a ship, Od.; of men, using long oars, Od.