δουρικλειτός
δουρικλειτός, famed for the spear
δουρῐ-κλειτός, ον,
- famed for the spear, Homeric epith. of heroes, Il. 5.55, Od. 15.52.
famoso por su lanza epít. de héroes
Μενέλαος
Διομήδης
Λάαγος
δουρι·κλειτός, οῦ, adj. m. fameux par sa lance, c. à d. dans les combats, Il. 5, 55, 578 ; Od. 15, 52.
Étym. δόρυ, κλειτός.
δουρικλειτός, speerberühmt ; Homer Ἀτρείδης δουρικλειτὸς Μενέλαος Il. 5.55, 578, Od. 15.52 ; vgl. δουρικλυτός.
δουρικλειτός
[δουρί,
dat. of δόρυ + κλειτός.]
Famous with, i.e., for, the spear, renowned in fight.
Epithet of Menelaus Il. 5.55, 578, Il. 10.230, Il. 23.355: Od. 15.52, Od. 17.116, 147.
Of Diomedes Il. 11.333.
δουρικλειτός and δουρι - κλυτός: renowned in the use of the spear.
δουρικλειτός
δουρικλειτός ον
δουρικλυτός ον
- famed for the spear, Hom.