δραπετικός
δραπετικός, of or for a δραπέτης, a runaway slave
δρᾱπετ-ικός, ή, όν,
- of or for a δραπέτης, δ. θρίαμβος a triumph over runaway slaves, Plu. Pomp. 31; δ. σώματα CIG 2554.102 (Crete); δραπετικοί, οἱ, IG 5(1).1390.83 (Andania); of a slave, likely to run away, BGU 887.5 (ii A. D.).
I
1 fugitivo, fugado
δραπετικὰ σώματα
esclavos fugitivosδ. θρίαμβος
triunfo sobre los esclavos fugitivos e.d. por la guerra de los esclavos
• subst. ὁ δ. esclavo fugitivo, IG 5(1).1390.83 (Andania I a.C.).
2 de esclavos proclive a escaparse
κοράσιον ... μήτε ῥέ[μβ]ον μήτε δραπετικόν
• subst. τὸ δ. proclividad a huir Elias in Cat.212.29.
II adv. -ῶς de forma fugitiva
glos. a δραπετίνδα
δραπετικός, ή, όν [ᾱ] qui concerne les esclaves fugitifs, Plut. Pomp. 31.
Étym. δραπέτης.
δραπετικός, [ᾱ], den Flüchtling, den entlaufenen Sklaven betreffend ; θρίαμβος, ein Triumph über solche, Plut. Pomp. 31.
δραπετικός
δρᾱπετικός, ή, όν
- of or for a δραπέτης, δρ. θρίαμβος a triumph over a runaway slave, Plut.