δραπέτις
δρᾱπέτ-ις, ιδος, ἡ, fem. of δραπέτης (q. v.).
1 propio de un fugitivo
στέγη
ref. la madriguera de una liebre
• fig. fugaz
δόξαι
2 subst. ἡ δ. fugitiva
τί ποιοῦμεν ... τὴν δραπέτιν
αἱ Δραπέτιδες
Las fugitivas tít. de una comedia de Cratino
δραπέτις, ιδος [ᾱ] f. de δραπέτης, Soph. fr. 148 (acc. -ιν) ; Anth. 12, 80 ; Δραπέτιδες, les Fugitives, comédie de Cratinos.
δραπέτις, [ᾱ], ιδος, ἡ, fem. zu δραπέτης ; Mel. 55 (XII.80); αἱ δραπέτιδες, Titel einer Komödie des Kratinus, Suid.