δυσέκκρουστος
δυσέκκρουστος, hard to disturb, shake
δῠσέκ-κρουστος, ον,
- hard to disturb, shake, φυλακή S.E. M. 7.23.
inexpugnable, fig. imperturbable
τῶν παραδιδομένων φυλακή
δυσ·έκκρουστος, ος, ον [ῠ] difficile à chasser de force, Sext. M. 7, 23.
Étym. δ. ἐκκρούω.
δυσέκκρουστος, schwer herauszuschlagen ; φυλακή Sext.Emp. adv. math. 7.23.