δυσεκκαρτέρητος Save δυσεκκαρτέρητος, hard to endure LSJ DGE δῠσεκ-καρτέρητος, ον, hard to endure, κακόν Phld. D. 1.12. δυσεκκαρτέρητος v. δυσεγκαρτέρητος.