δυσεκπόρευτος
δυσεκπόρευτος, hard to get out of
δῠσεκ-πόρευτος, ον,
- hard to get out of, πύλαι Ph. Bel. 79.25; τέλμα J. AJ 13.2.4.
del que es difícil salir
πύλαι
τέλμα βαθύ
δυσ·εκπόρευτος, ος, ον [ῠ] d’où l’on sort difficilement, Jos. A.J. 13, 2, 4 ; Phil. byz. Bel. 79, 25.
Étym. δ. ἐκπορεύω.
δυσεκπόρευτος, wo schwer herauszukommen ist, Jos.