δυσέκπλυτος
δυσέκπλυτος, hard to wash out
δῠσέκ-πλῠτος, ον,
- hard to wash out, Ph. 2.182, 487, Plu. Frat. 2.488b.
- II hard to cleanse, ὀδόντες Ael. NA 1.48: metaph., ψυχαί Ph. 1.558.
1 difícil o imposible de eliminar, de manchas o tintes indeleble
ὁ χυλὸς τῶν καρύων τῶν χλωρῶν
πᾶν τὸ λιπαρὸν δ. ἐστι
junto a δευσοποιός y en compar. ὥσπερ βαφὴν ἢ κηλῖδα δευσοποιὸν γενέσθαι καὶ δυσέκπλυτον
2 que es malo o difícil de dejar limpio
οἱ ὀδόντες ... μελαίνονται δυσέκπλυτοί τε καὶ δυσέκνιπτοι
ἔρια
3 fig. difícil de purificar
τὴν ψυχὴν ... ἐκκαθήρασθαι τὰς δυσεκπλύτους κηλῖδας
οἱ ἀφροσύνης καὶ ἀδικίας ... τύποι
ψυχαί
δυσ·έκπλυτος, ος, ον [ῠῠ] difficile à effacer (litt. à laver) Plut. M. 488d, 779c ; Phil. 2, 181, etc.
Étym. δ. ἐκπλύνω.
δυσέκπλυτος, s. δυσέκπλυντος.