δυσέκδρομος
δυσέκδρομος, hard to escape
δῠσέκ-δρομος, ον,
- hard to escape, Nic. Al. 14.
del que es difícil escapar
χάσμα δ. Εὐβουλῆος
δυσ·έκδρομος, ος, ον [ῠ] qu’il est difficile d’éviter dans sa course, Nic. Al. 14.
Étym. δ. ἐκδραμεῖν.
δυσέκδρομος, woraus schwer zu entlaufen ; χάσμα Nic. Al. 14.