δυσαπόσπαστος
δυσαπόσπαστος, hard to tear away
δῠσαπό-σπαστος, ον,
- hard to tear away, Posidon. 15 J., Secund. Sent. 10, Dsc. 3.14. Adv. δυσαποσπάστως, ἔχειν Pl. Ax. 365b, Aristeas 123, D.S. 20.51.
- II from which it is hard to tear oneself away, Ph. 2.11, 14; κάλλος Charito 5.8.
I
1 difícil de arrancar
τι δ.
un pedazo del que es difícil arrancar la carneτρίχωμα
πτύελα
• fig.
δύναμις
κτῆμα
dicho de la pobreza
• c. gen.
τῶν πετρῶν
del pulpo
2 de lo que es difícil arrancarse
κάλλος
II adv. -ως
1 en forma difícil de arrancar
δ. δράξασθαι
2 en forma difícil de arrancarse o separarse c. ἔχειν:
τῶν ἐμβόλων δ. ἐχόντων
• esp. ser difícil resistirse Pl.Ax.365b, Aristeas 123, Aesop.70.1, Gr.Nyss.Hom.in Eccl.418.12.
δυσ·απόσπαστος, ος, ον [ῠᾰπ]
1 difficile à arracher, Posidon. (Ath. 152a) ; Phil. 2, 11 et 14 ||
2 dont on ne peut s’arracher ou se détacher, Charit. 5, 8.
Étym. δ. ἀποσπάω.
δυσαπόσπαστος, 1) schwer abzureißen ; Posid. bei Ath. IV.152a ; δυσαποσπάστως ἔχειν, Plat. Ax. 365b ; Iambl. v. P. 5.
2) wovon man sich schwer losreißt, Charit. 5.8.
2) wovon man sich schwer losreißt, Charit. 5.8.