δύσχιστος
δύσχιστος, hard to split
δύσχιστος, ον,
- hard to split, Thphr. CP 5.16.4.
δύ·σχιστος, ος, ον, difficile à fendre, Th. C.P. 5, 16, 4.
Étym. δ. σχίζω.
δύσχιστος, = δυσχιδής, Theophr.