εἰσοιστέος
εἰσοιστέος, to be brought in
εἰσοιστέος, α, ον,
- to be brought in, νόμος D. 24.25.
que debe ser introducido
νόμος καινός
εἰσοιστέος, α, ον, vb. d’εἰσφέρω, Dém. 707, 26.
εἰσοιστέος, (zu εἰσφέρω), νόμος, man muß es einbringen, Dem. 24.25.
εἰσοιστέος, α, ον
verb. adj. of εἰσφέρω,
- to be brought in, Dem.